پاسخ جواد لاریجانی به اظهارات احمد شهید
تربیت نیرو برای حقوق بشر غیر امریکایی
دبیر ستاد حقوق بشر با تاکید مجدد براینکه حقوق بشر موضوعی است که از دیرباز مورد توجه فلاسفه حکما انبیاء و مصلحان بشریت بوده است گفت: آنچه حائز اهمیت است توجه به نقش فرهنگ های مختلف و ایجاد زمینه برای حضور آنها در اسناد و رویه های حقوق بشر است. درغیر اینصورت غرب با فریبکاری تحت عنوان جهانشمولی خود را به زور به دنیا تحمیل خواهد کرد، نتیجه اینکه ما باید در اسناد سازمان ملل زمینه حضور فرهنگ های مختلف و ادیان الهی را باز کنیم.
لاریجانی با ذکر اینکه اسناد موجود در سازمان ملل با ادبیات به ظاهر روشنفکرانه نوشته شده است گفت :همه کشورها و از جمله اعضاء جنبش غیرمتعهدها باید در همه سطوح به این اسناد و مکانیزم ها نقادانه بپردازند و تلاش کنند تا باورها و ارزش های ادیان الهی در آن وارد شود. در این جهت باید آموزش را محور قرار دهیم و نیروهای کارشناس با اعتماد به نفس را تربیت کنیم که درباره موضوع حقوق بشر حساس باشند و ضمنا تسلیم خواسته غرب نباشند.
تسلیم لیبرالیسم و سکولاریسم غرب نمی شویم
دبیرستاد حقوق بشر با تاکید براینکه جمهوری اسلامی ایران هرگز تسلیم خواسته های غرب نمی شود گفت : ما به همه مکانیزم های حقوق بشری سازمان ملل احترام می گذاریم و به تعهدات خود پایبندیم اما هرگز تسلیم آنچه که مغایر با قوانین، مذهب و فرهنگ اسلامی است نمی شویم و برعکس می کوشیم در ساختارهای حقوق بشری ارزش های فرهنگی خود را تقویت کنیم.
لاریجانی با اشاره به اعلامیه قاهره آن را یک سند قابل قبول حقوق بشری
که حق حیات فرهنگ های مختلف در آن دیده شده دانست و گفت: متاسفانه آمریکا و
دول غربی با این سند با تمام قوا مقابله کرده و مانع تصویب آن شدند در
حالیکه کشورهای عضو جبش غیر متعهدها از فرهنگ و تمدن قدیمی برخوردارند
نادیده گرفته شده اندو غرب با جسارت تمام می کوشد فرهنگ لیبرالیسم و
سکولاریسم را به عنوان بهترین و تنها سبک زندگی قابل قبول به عنوان معیاری
جهانی به بشریت تحمیل کنند.
شورای حقوق بشر همان را ه کمیسیون را می رود
لاریجانی با بیان تاریخچه مختصری از کمیسیون حقوق بشر و تبدیل آن به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد گفت: در کمیسیون حقوق بشر با کشورها برخورد گزینشی و سیاسی صورت می گرفت و کشورهای قدرتمند کشورهای ضعیف یا مخالف خود را گزینش کرده و به بهانه نظارت بر وضعیت حقوق بشر سیطره و تسلط خود بر آنها را گسترش می دادند و یا آنها را هدف فشار های تبلیغاتی و سیاسی قرار می دادند. عمده هدف از تبدیل این کمیسیون به شورای حقوق بشر خط بطلان کشیدن براین روند بود اما متاسفانه اکنون می بینیم که شورای حقوق بشر در حال تبدیل شدن به همان وضعی است که روزگاری کمیسیون حقوق بشر به آن مبتلا بود.
دلایل ایران بر رد گزارش احمد شهید
لاریجانی با بیان اینکه ایران موافق جهانشمولی نظارت بر وضعیت حقوق بشر کشورهای جهان در چارچوب مکانیزم یوپی آر است به تشریح دلایل ایران در رد گزارش گزارشگر ویژه پرداخت و گفت:
اولا: ایران از روز نخست با تعیین گزارشگر ویژه مخالف بود و این اقدام را خلاف رویه ها و سازکارهای حقوق بشری اعلام کرد. این توجیه پذیر نبود که ایران با وجود همکارهای مناسب فنی با کمیساریای عالی حقوق بشر، داشتن گزارش دوره ای جهانی مثبت (یو.پی آر) و رشد و توسعه گسترده در زمینه های مختلف و خصوصا در حوزه دموکراسی یک گزارشگر ویژه حقوق بشر داشته باشد.
ثانیا: اشکال دیگر جمهوری اسلامی به نحوه رفتار و عملکرد گزارشگر است. او از همان روز نخست که ماموریت او به تایید و تصویب رسید مصاحبه با رسانه های مختلف و خصوصا مخالف جمهوری اسلامی را آغاز کرده و اتهاماتی که در گزارش امروز اورده ده ها بار تکرار کرده است. در حالیکه او باید بی طرف باشد و وارد تبلیغات علیه جمهوری اسلامی نشود.
ثالثا: ایراد دیگر ما به متدولوژی گزارشگر ویژه است. گزارشگر ویژه به جای تحقیق و انجام اقداماتی برای راست آزمایی ادعاها و اتهاماتی که به او ارجاع شده، صرفا دست به جمع اوری آنها زده و مواردی را مطرح کرده است که عمده آنها بی اساس ، مغرضانه و جهت دار است. به عنوان مثال در سخنرانی جمع بندی خود در شورای حقوق بشر عنوان کرد که جمهوری اسلامی ایران 5 نفر را به اتهام داشتن تماس با او دستگیر، زندانی و شکنجه کرده است حال آنکه این پنج نفر براساس مفاد و محتویات مندرج در پرونده قضایی شان در گروه تروریستی پژاک عضویت داشته اند و متهم به داشتن اسلحه مشارکت در قتل، دزدی مسلحانه و اقدامات ترویستی بوده اند. گزارشگر ویژه، گزارش خود را با ادعای پیش داورانه " نقض گسترده سیستمیک و سیستماتیک حقوق بشر" و " ترویج فرهنگ بی کیفرمانی" در ایران آغاز می کند. یک چنین قضاوت جانبدارانه ای با دنبال کردن پاراگراف های گزارش به اثبات نمی رسد چرا که عمده آنها نقل قول هایی از منابع ناشناخته هستند. طرفه اینکه خود گزارشگر ویژه می پذیرد که این ادعاها باید راست ازمایی شوند، اما در نبود چنین راست آزمایی، به وضعیت حقوق بشر در ایران برچسب نقض گسترده و سیستماتیک می زند.
رابعآ: یکی از منابع اصلی جمع آوری اطلاعات گزارشگر ویژه گروه های بدنام تروریستی بوده اند. یکی از این گروه ها پژاک و منافقین هستند که دستشان به خون بیش از 20 هزار نفر شهروند بیگناه ایرانی آلوده است. نکته این است که گزارشگر ادعاهایی که در این سایت های وابسته به این گروه های هست عینا به عنوان اطلاعات خودش مطرح کرد و از افرادی از این ها که مورد پیگرد قرار گرفته اند به عنوان مدافعان حقوق بشر نام برده است، بدون کمترین ذکری از الودگی انها به تروریسم. طبیعاتا این یک حمایت از تروریسم است و البته با توجه به وابستگی های گزارشگر به دولت امریکا و اروپا این رفتار غیر منتظره نیست زیرا امروز در دهه دوم قرن بیست و یکم ما شاهد هستیم که تروریسم دولتی توسط آمریکا فرانسه و انگلیس و برخی دیگر از کشورهای اتحادیه اروپا بعنوان یک راهکار کاملا آشکار برای دنبال کردن مقاصد غیرقانونی در سایر کشورها قابل استفاده است. آنها تروریسم را برای ترویج اهداف آشکار خود ایجاد ، حمایت و مسلح می کنند و آموزش می دهند و در کشورهای خاورمیانه از جمله ایران بکار می گیرند و جالب اینکه همین کشورهایی که در گذشته خود را پرچمدار مبارزه با تروریسم معرفی می کردند، الان بانیان ترویسم دولتی هستند. و حقوق بشر تبدیل شده است به یک برچسبی برای پوشش کارهای ترویستی و مشروع نشان دادن اقدامات انها. البته من به دولت امریکا و دول اتحادیه اروپا که همکاری می کنند هشدار می دهم که بذر ترویسم محصول تلخی برای انها خواهد داشت این در حالی است که تروریسم مرض قرن حاضر است و مانند بیماری ایدز است انهایی که تروریسم را گسترش می دهند باید بدانند که دیر یا زدو خود نیز گرفتار این بمیرای خواهد شد.
همجنسگرایی، حق حیات، نظر ارسطو و استاندارد دو گانه
دبیر ستاد حقوق بشر کشورمان در ادامه همچنین بعنوان نمونه دیگر از بی توجهی گزارشگر ویژه به حقایق فرهنگی کشورها اتهامات وی درباره عدم شناسایی حقوق همجنسگرایان ذکر کرد و گفت:
اولا: گزارشگر ویژه مدعی شده است جمهوری اسلامی ایران به تعهدات خود درباره تضمین حق حیات شهروندان پایبند نیست و به نظر ایشان تبلیغ همجنسگرایان از حقوق مربوط به حق حیات است. اولا هیچ یک از اسناد سازمان ملل که ما آن را امضا کرده ایم و اسناد اساسی هستند، چنین الزامی برای امضا کنندگان ایجاد نمی کنند و کشورهایی که امروز این مفسده مهلک را بعنوان علامت پیشرفت به دنیا تحمیل می کنند خودشان تا حدود دو دهه پیش همجنسگرایی را ممنوع و یک بیماری و حتی قابل پیگرد می دانستند درحالی که همین کشورها بیش از نیم قرن این اسناد را هم نوشته بودند و هم امضا کرده بودند، پس ادعای گزارشگر ویژه درباره عدم تعهدات بین المللی کاملا بی پایه است.
ثانیا: گزارشگر ویژه در این قسمت از کمی معلومات رنج می برد و ذهنش توان تحلیل مسائل اندکی نظری تر را ندارد. مسئله حقوق همجنسگرایان در اینجا مطرح نیست زیرا کسانی که متهم به بدترین جنایت ها هم باشند طبیعتا دارای حقوقی هستند که آن حقوق باید رعایت شود. همجنسگرایی در کشور ما یک مرض و کاری نادرست و قابل پیگرد است و اگر کسی متهم به آن باشد طبیعتا ضمن اینکه متخلف است حقوق دیگری هم دارد.
ثالثا : در این جا بحث حق حیات مضحک است. اگر مقصود حیات در معیار بیولوژیک باشد از زمان ارسطو تا کنون تاکید شده است حیات یعنی موجودات زنده دارای ویژگی تغذیه، رشد و تولید مثل هستند. همجنسگرایی کجای این قضایا قرار می گیرد؟ این حیات در معنی سکولار است . اگر مقصود این باشد که افراد زنده حق داشته باشند کارهایی را انجام دهند ولو کار بد، این معنایش بحث این است که شهروندان حقی برای انجام کار خلاف دارند یا نه؟ این یک بحث نظری است و هیچ ربطی به اسناد سازمان ملل ندارد و این اسناد ضعیف تر از پرداختن به این مسائل فلسفی هستند.
رابعا: ما در ایران، مثل دولت بریتانیا و آمریکا زندگی شهروندان را توسط دستگاه های پیشرفته جاسوسی سوراخ سوراخ نکرده ایم به صورتی که امروز شهروندان این کشورها حتی در دستشویی و حمام هم مطمئن نیستند که دولت دوربین برای آنها کار نگذاشته باشد. ما این کارها را نمی کنیم منتهی اگر کسی کار خلافی از جمله همجنسگرایی را تبلیغ کند و اگر بخواهد آن را با عمل ترویج کند قانون ما مجازات های بسیار جدی برای آن قائل شده است.
![[Info]](http://onlinebooks.library.upenn.edu/info.gif)
![[X-Info]](http://onlinebooks.library.upenn.edu/infouc.gif)