مدیریت صحیح در دستان ماست!
تلاشهای اصحاب اصلاحات برای بدست گرفتن قدرت برتر با حذف رقبای سیاسی طرحی است که بدون تبلیغ می توان آن را به جلو برد طرحی که با هر گونه نقد و منتقدی بر خلاف آن به مقابله بر می خیزد حتی اگر این منتقد، منصب امام جمعه شهرستان را داشته باشد.
از آنجایی که ادبیات متفاوت به نقد واکنشهای تند را نیز در پی دارد ولی بازخوانی کنشهای هر گروه در مقاطع مهم سیاسی می تواند از درک منافع پشت برده گروهها پرده بردارد.
اگرچه راه حل دیپلماتیک برای حل چالشهای فی مابین مطرح است ولی ژست معنوی و دینی، و بازتاب اخبار مرتبط فرهنگی نتوانسته نمودی از پیامدهای عملی داشته باشد. بایست دقت شود که خلط جایگاه "مدیریت رسانه" و "رهبری معنوی" می تواند منجر به پیامدهای اجرایی شود که بایست نسبت به آن هوشیار بود و هشدار داد.
از طرف دیگر اگر قرار هست به رغم همه تدابیر وارد یک مقابله شویم چیزی جز به معطل افتادن خواسته های عمومی مردمی دستاوردی نخواهد داشت که منتظر باشیم گوی قدرت دوباره در دستان مدیریتی چه طیفی از افکار قرار خواهد گرفت. بنابراین برای قطع این دور تسلسل نیاز به هماوردی قاطع می باشد چراکه مسیر پیشرفت از صراط راست می گذرد.
از جنبه دیگر، آستانه گذاری دوران جدید را میتوان علاوه بر هماورد از طریق هم افزایی نیز پیگیری کرد راهی که پیشرفت حقیقی در گرو همه باهم به یک صراط رفتن است. و اما سوال اینجاست که با درنظر گرفتن پیشینه طیفهای سیاسی لارستان کدام راه را از نظر شما منطقی تر می سازد؟